Sommige mensen schrijven geschie- denis in de koers. Anderen bewaren ze. Frans Verhaegen — voor iedereen gewoon Suske Verhaegen — deed dat allebei. Als hoofdredacteur krijg je wel vaker het trieste voorrecht om een in me- moriam te schrijven. Maar nog nooit voelde het zo persoonlijk aan als nu. Het was Suske die ondergetekende de weg wees naar de historische en bekende wielerclub, Koninklijke Lierse Bicycle (KLBC) in Lier. Suske was al een tijdje gestopt met wielrennen toen hij begin 1982, de garage van mijn ouders bezocht als vertegenwoordiger van Marc Zeepcentrale. Al snel kwam het gesprek op zoon Patrick die coureur wilde worden. Suske vertelde dat de beste club van het land Lierse Bicycle was, de club waar hijzelf vroeger ook als jeugdrenner was aangesloten. Ik sloot me dus aan als 2de jaar junior bij KLBC en was trots om de truitjes met sponsor Raiffeisen te mogen dragen. Zo leerde ik Suske kennen als gepassioneerde ex-prof, waar ik enorm naar opkeek. Telkens hij in de garage kwam, informeerde hij bij mijn moeder naar mijn resultaten en gaf wat tips voor training en voeding. De ‘wielercarrière’ van ondergetekende heeft echter niet lang geduurd, want eind 1985 besliste ik in de zaak van mijn ouders te beginnen en het competitieve wielrennen voor bekeken te houden. Suske kwam ondertussen niet meer in de garage als vertegenwoordiger, met in de toenmalige tijdsgeest als gevolg, dat we geen contact meer hadden voor lange tijd. Echter kort na de lancering van het allereerste Cyclelive Magazine in 2009 – dus 24 jaar later – kreeg ik een bericht van Suske. Hij vertelde me hoe ‘fier’ hij wel niet was dat ik zulk een prachtig magazine uitbracht. Suske werd per direct één van de grootste fans van Cyclelive Magazine en zo kwamen wij op regelmatige basis weer in contact met elkaar. Oprichter Kempens Wielermuseum Velen in de wielerwereld hebben een eigen verhaal over en met Suske Ver- haegen, want ‘onze Sus’ stond op alle momenten klaar voor alles en iedereen en al zeker voor iemand die gerelateerd is met de wielersport. We verliezen dit keer echter niet alleen een geliefde ex-renner. We verliezen een hoeder van ons collectief wielergeheugen, een wielervriend die begreep dat de koers pas echt leeft als haar verhalen blijven rondgaan. Suske bracht mensen samen die elkaar soms jaren niet hadden gezien De renner Suske kende het klappen van de zweep. In de jaren zeventig reed hij tussen de groten der aarde, met overwinningen in onder meer Kuurne–Brussel–Kuurne en het Kam- pioenschap van Vlaanderen. Hij wist wat winnen was, maar misschien nog beter wat ‘knechten’ betekende. Hij kende het werk, de discipline en de kameraadschap van het peloton. Die ervaring droeg hij zijn hele leven mee en daar vertelde hij later zo graag en gretig over. Toch zal zijn grootste betekenis voor het wielrennen niet in uitslagenlijsten terug te vinden zijn. Met het Kempens Wielermuseum gaf Suske de wielersport een thuis in zijn Grobbendonk. Geen steriel archief, maar een warme plek waar fietsen, truien en vergeelde foto’s opnieuw begonnen te spreken doorheen de verhalen die Suske deed aan zijn be- zoekers. Wie het museum bezocht, voelde dat dit geen verzameling was uit nostalgie, maar uit liefde. Liefde voor de wielerhelden van de Kempen, voor het vak van renner, voor de verhalen achter elke koers. Later toen Suske gezondheidsproblemen begon te kennen verhuisde het museum naar de Schorre in Boom. Bezieler van de vrienden- kring ex-renners Daarnaast was er zijn oprichting van de vriendenkring en de jaarlijkse re- ünies voor ex-renners. Wat begon als een samenkomst onder kameraden, groeide uit tot een vaste afspraak op de kalender van oud-profs. Suske bracht mensen samen die elkaar soms jaren niet hadden gezien. Aan tafel werd opnieuw gekoerst — in anekdotes, plagerijen en herinneringen. Dat was zijn talent: hij verbond. cyclelive magazine | 3 cyclelive magazine | 3 cyclelive magazine | 3 VOORWOORD In een tijd waarin wielrennen steeds sneller, technischer en commerciëler wordt, herinnerde Suske ons eraan dat koers in essentie draait om mensen. Om gedeelde inspanningen. Om respect voor wie vóór ons reed. Hij bouwde bruggen tussen generaties en zorgde ervoor dat jonge liefhebbers wisten op wiens schouders ze staan. Als redactie van Cyclelive schrijven we vaak over de vedetten van vroeger en nu, over innovatie en nieuwe talenten. Maar zonder mensen als Suske ver- liest de sport haar ziel. Hij was een wielerman pur sang, misschien wel de puurste van ons allemaal! Namens de volledige redactie wil ik zijn familie en naasten onze oprechte deelneming betuigen. En tegelijk ook onze dankbaarheid uitspreken. Voor zijn passie voor de wielersport. Voor zijn ongeëvenaarde warmte. Voor zijn onvermoeibare werk om het wielererf- goed levend te houden. De koers rolt verder… Dat doet ze altijd… Dank je Suske! Dank je dat ik je heb mogen kennen! Patrick Van Gansen

Een nieuw wielerjaar om andere oorden op de fiets te ontdekken! Het wegseizoen 2026 staat alweer voor de deur. We wagen ons niet aan voorspellingen, maar blikken graag even kort terug op het vorige seizoen. 2025 was opnieuw het jaar van Tadej Pogačar! Wat een overmacht liet deze jongeman uit Slovenië aanschouwen? Winnaar van de Strade Bianche, Ronde van Vlaanderen, Waalse Pijl, Luik - Bastenaken – Luik, Ronde van Lombardije, een vierde keer eindwinnaar van de Tour de France, Europees- en wereldkampioen op de weg. Enkel Eddy Merckx reed ooit zo een erelijst bij mekaar op één enkel seizoen. Dat er in enkele grote wedstrijden waar de Sloveen aan de start stond toch nog een beetje strijd was, is enkel te danken aan Mathieu van der Poel die de Sloveen in twee monumenten kon kloppen. Natuurlijk was er voor België ook nog Remco Evenepoel, die in het tijdrijden zonder enige twijfel de allerbeste is, en na het Sloveense wonder in vele eendagswedstrijden als ‘the best of the rest’ vermeld kon worden. Maar Remco was nooit in staat om Tadej ook maar een klein beetje te kriebelen aan de tenen in een wegwedstrijd. Het was gewoon toezien en laten rijden op het moment dat de Sloveen ten aanval trok. We hebben dan ook de indruk dat Tadej bijna nooit echt diep is moeten gaan om te winnen. Hij wint gewoon zonder zijn limieten te moeten opzoeken. En dat is misschien nog het meest zorgwekkende voor de concurrentie! 2025 was ook het jaar waarin Mathieu van der Poel een geweldig voorjaar reed met winst in Milaan San Remo, E3 Saxo Classic Harelbeke en Parijs-Roubaix. Hij is de enige renner die in enkele monumenten zijn voet naast de Sloveen kon zetten en hem nog kon kloppen ook. Dat Wout van Aert de enige renner was die het Sloveense fenomeen echt kon losrijden, deed ons kirren van plezier in de laatste etappe van de Tour de France. Dat hij zowel in de Giro als in de Tour telkens een beklijvende ritzege behaalde laat zijn veerkracht nog maar eens zien. Andere eervolle vermeldingen gaan naar Simon Yates als eindwinnaar van de Giro en ritwinnaar in de Tour en naar Jonas Vingegaard met zijn tweede plaats in de Tour en eindwinst en drie ritten in de Vuelta. Dat er ook nog andere Belgen in het peloton rondreden dan Remco en Wout is zeker waar. Tim Merlier reed opnieuw een dijk van een seizoen met niet minder dan 16 keer UCI winst - een aantal dat exact hetzelfde is als in 2024. Jasper Philipsen van zijn kant had een moeilijk seizoen met de nodige pech en hij zal ondanks zijn zeven UCI overwinningen toch wel een licht ontgoochelend gevoel overhouden aan 2025. Wie daarentegen helemaal niet ontgoocheld zal zijn is Tim Wellens die solo naar de Belgische titel reed en in die Belgische kampioenstrui ook naar ritwinst in de Tour. Trek op avontuur in 2026 We hebben enorm genoten van een mooi wielerseizoen, maar Cyclelive Magazine staat vooral in het teken van genieten van het fietsen zelf! Daarom dat we steeds op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen, andere wegen en prachtige nieuwe bestemmingen gaan opzoeken om zo het moois dat de wereld te bieden heeft te ontdekken. Immers is een reis het enige wat je koopt, maar waar je toch rijker van wordt! En volgens St. Augustine is het leven een boek en wie niet reist leest slechts één pagina. Een waarheid die we zouden omschrijven als; “Wie niet reist leest steeds dezelfde pagina van het boek”. Cyclelive Magazine fietste dit jaar op zoveel verschillende plaatsen waar we steeds verbaasd stonden te kijken van de diversiteit, de pracht en de uitgagingen die de natuur ons overal ter wereld schenkt. Reizen en rondtrekken met de fiets verrijkt je telkens opnieuw. Cultuur, geschiedenis, gastronomie en kunst beleven terwijl je het lichaam in beweging houdt. Met de fiets zie je meer, beleef je de dingen anders, ga je meer in detail en heb je veel meer mogelijkheden dan met elk ander vervoermiddel. In dit nummer nieuwe GRATIS nummer van Cyclelive Magazine nemen we jullie al fietsend mee naar diverse prachtige bestemmingen. Wij denken dat fietsen naast het trainen ook ontdekken en avontuur moet zijn. Het leven biedt zoveel meer dan steeds naar Girona, Calpe of Benidorm op fietsvakantie te gaan of de bekende rondjes rond je thuisfront te fietsen. Misschien is het wel tijd voor jou als lezer om ook eens een beetje meer op verkenning te gaan? Ik wens al onze lezers dan ook heel veel leesplezier en een karrevracht aan lef om uit je vaste leef-fietspatronen te stappen! Patrick Van Gansen