Wanneer ik dit voorwoord schrijf is de Tour de France aan de voorlaatste etappe bezig. Ondertussen is het duidelijk wie alweer de grote winnaar zal zijn in Parijs. Tadej Pogačar is goed op weg om het bijna ongenaakbare palmares van Eddy Merckx aan diggelen te fietsen. Klimrecords werden alsof het niets is van de tabellen gereden en snelheidsrecords stapelden zich op. Dit alles werd door de wielerliefhebbers, met de pers op kop natuurlijk, de hemel ingeprezen als het beste wielrennen dat we ooit hebben meegemaakt. Ongetwijfeld is dat ook zo voor de vele wielerliefhebbers die graag geloven wat als heroïsch, sympathiek en zuiver wordt verkocht. De menigte voelt en denkt zoals de pers het ons voorschrijft. Lezing en herhaling door bekende voortrekkers, trekt de vele vol- gers in de donkere tunnelkoker zonder verlichting. De recordtijd van Iban Mayo op de Mont Ventoux werd met 1’10” van de tabellen geveegd. Mayo die in de ‘prime time’ van het epotijdperk - in een klimtijdrit van de Dauphiné - de Mont Ventoux opvloog in 55’51” werd nooit betrapt op doping, maar Lance Armstrong en Marco Pantani waren bewezen kinderen van het meest besproken dopingtijdperk ooit in de sport. De tijden van Pantani en Armstrong op de Ventoux? Pantani in 1994: 57’34” Pantani in 2000: 59’05” Armstrong in 2002: 59’00” De tijden van de huidige generatie in 2025 op het einde van 16 zware en onwaarschijnlijk snel verreden etappes: Tadej Pogačar: 54’41” (met de laatste 1,5 km met de handrem opgetrokken) Jonas Vingegaard: 54’43” Blijkbaar zijn er niet zoveel redenen om aan de zuiverheid van de huidige generatie te twijfelen, zo vertellen de kenners, annalisten en journalisten. De mogelijkheid van GEN doping, Aicar en andere opzienbarende, beschikbare pro- ducten en gekende technieken worden verzwegen en in de doofpot gestopt. De geloofwaardigheid van het wielrennen staat voorop in het hypocriete wereldje waarin we leven. Niemand die het aan- durft om het aan te kaarten, want als je durft hoor je er niet meer bij! Dus, laten we maar rustig verder genieten van ‘het beste wielrennen dat we ooit hebben meegemaakt’ en ‘geloven’ in wat er (niet) gezegd wordt. Want wat is een mens anders zonder een geloof, een religie, een houvast en vertrouwen in de gemeenschap, dat hebben we toch allemaal nodig, niet? Daarom in elk geval een welgemeende proficiat aan (misschien wel) de beste wielrenner aller tijden: Tadej Pogačar! Ondertussen staat de Ronde van Spanje al klaar om de fakkel over te nemen. In dit nummer hebben we dan ook volle aandacht voor de Vuelta en het land Spanje in het bijzonder. Want doping of niet, we laten het niet aan ons hart komen als we zelf fietsen op de ontelbare prachtige fietsstreken die Spanje rijk is. Zo fietsten wij gedurende zes weken naar elk hoek- je en door elk baaitje dat fietsparadijs Mallorca rijk is. We nemen je ook mee naar mijn droomstad Malaga en omstreken. We fileren de Bola del Mundo en de Alto de El Angliru voor onze lezers en fietsen ook op de hoogst geasfalteerde weg van Europa vanuit Granada. Maar naast Spanje zijn er natuurlijk nog zoveel andere mooie fietsbestemmingen. Zo ook in Nederland waar de Vincent van Gogh Fietsroute in Drenthe of de Route 66 in Alblasserwaard de moeite waard zijn om te ontdekken. Tussendoor gingen we in Oostenrijk ook nog even gravelen in SalzburgerLand, mountainbiken rond de Weissensee en ontdekten we het Bregenzerwald met de racefiets. Meer dan genoeg lees- voer en inspiratie om zelf uw nieuwe fietsvakantie te plannen en de mooiste uitdagingen op een zuivere, propere en avontuurlijke manier tot een goed einde te brengen! Veel leesplezier met deze nieuwe Cyclelive en vooral nog veel geweldige fiet- stochten gewenst in het vervolg van deze zomer! Patrick Van Gansen

Terugblik op het wielervoorjaar vanuit Mallorca De wielerwereld heeft er zijn voorjaar alweer opzitten. Een mooi voorjaar, dat wat betreft het professionele wielrennen niet meteen als het meest meeslepende/spannende kan gecatalogeerd worden. (gecatalogiseerd voor de Nederlandse lezers). Om echt tot de verbeelding te spreken hebben we meer koersen nodig zoals de voorbije Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Brabantse Pijl en de Amstel Gold Race waar tot op het bot gestreden wordt en tot de laatste kilometers de spanning hoog ligt. Dat Pogačar en Van der Poel er in zovele eendagswedstrijden mijlen ver bovenuit steken, doet die spanning niet echt goed. Dat het verwezenlijken van de solo’s - die deze uitzonderlijke kampioenen al enkele jaren opvoeren - respect en bewondering verdienen, staat echter als een paal boven water. Maar het is allemaal een beetje voorspelbaar geworden en op termijn zal het voor vele volgers saai beginnen te worden. Het is een natuurlijk fenomeen waarmee ook het tijdperk Eddy Merckx te kampen had, na enkele jaren van versmachtende overheersing. Zeker voor ons Belgen doet het soms pijn aan de ogen dat een Sloveen en een Nederlander, net dat doen, wat we zo graag door Remco Evenepoel en Wout van Aert zien doen. Natuurlijk zouden de meeste Belgen het niet zo saai vinden als het landgenoten waren die overheersten. Hoe zitten we niet allemaal op het puntje van onze stoel als Remco aan een solo begint, als Wout vooraan de scepter zwaait of als Jasper Philipsen zijn zoveelste massasprint wint? Zo zie je maar weer, dat elke stelling of elk woord verschillende waarheden heeft. Wat saai wordt voor de ene is een delirium voor de andere, het is maar net van welke kant en hoe je het bekijkt! Dat brengt ons dan meteen ook bij Wout van Aert Wanneer ik dit voorwoord uitschrijf is het net een week geleden dat Wout de gravelrit naar Siena in de Giro d’Italia won. Wat een mooie, emotionele ontlading was dat daar in Siena! Na zoveel leed en tegenslagen de voorbije jaren, was het alweer een hele tijd geleden – van de Vuelta 2024 – dat Wout de zoete smaak van de overwinning had geproefd. Wat een karakter, wat een doorzettingsvermogen, wat een sterke kop staat er bij Woutje op. Geweldig! Datzelfde geldt trouwens ook voor ene Remco Evenepoel! Zijn voorbereiding loopt momenteel op wieltjes en wat hij bij zijn comeback liet zien, is hoopvol voor de nabije toekomst. Benieuwd tot wat hij in staat zal zijn in de komende Tour de France. Hoe zou het ook zijn met Jonas Vingegaard? Eind mei is het nog een compleet mysterie voor de ganse wielerwereld hoe zijn conditie erbij staat. Er zijn echter enkele geruchten die vertellen dat Vingegaard sterker zal zijn dan ooit. Dat zijn waarden beter zijn dan vroeger. Stemmingmakerij of waarheid? De enige zekerheid op dit moment voor het eindklassement in de Tour 2025? Wel, Tadej Pogačar zal ook tijdens de Tour 2025 de te kloppen man zijn. Hopelijk kunnen Jonas en Remco voor een beetje meer spanning zorgen dan het in 2024 het geval was. Andere kanshebbers op de eindzege? Neen, niet echt! Er zullen al heel speciale dingen moeten gebeuren om er voor te zorgen dat er geen Tadej, Jonas of Remco in het geel op het eindpodium in Parijs zal staan op 27 juli a.s.. Fietsgroeten vanuit Mallorca Zelf hebben we bijna het hele voorjaar vanuit Mallorca gevolgd en dat drukte ons nog maar eens met de neus op de realiteit en relativiteit van het leven. Mallorca gekend als hét wielereiland bij uitstek. Daar waar ieder wielertoerist minstens een keer in zijn leven moet geweest zijn. Daar waar het krioelt van de fietsers die - genietend van de natuur, de mooie wegen, de zon, de aangename temperaturen, de zee en de bergen - de diversiteit van het eiland ontdekken. Wel net daar in Mallorca is er bijna geen Mallorquin/a te bespeuren die ook maar enige interesse betoont voor Milaan-San Remo, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik of de Giro d’Italia. Of, hoe de wielersport en de renners in een klein landje als België bijna als heilig worden beschouwd, maar hoe ook dezelfde competitieve sport op het fietseiland Mallorca bijna volledig aan de aandacht ontsnapt… Een van de vele bewijzen van de relativiteit van grootsheid, populariteit en bekendheid. Hiermee hebben we meteen ook een van onze hoofdthema’s voor de volgende nummers van Cyclelive Magazine kenbaar gemaakt. Het wielertoerisme en het professionele wielrennen op Mallorca zullen in de volgende nummers van Cyclelive Magazine centraal staan. In het nummer dat je nu aan het lezen bent nemen we jullie echter al fietsend mee naar het waanzinnig mooie Sun Moon Lake in Taiwan, om via Ljubljana - de hoofdstad van wielerland Slovenië - over Zuid-Tirol naar St.Gallen in Oost – Zwitserland, op zoek te gaan naar echte zware uitdagingen in de Zwitsers Alpen. Zoals steeds staat het fietsplezier en het ontdekken van nieuwe plaatsen ook centraal in dit nummer. We wensen al onze lezers graag een geweldige fietszomer toe en heel veel leesplezier met dit GRATIS nummer van Cyclelive Magazine! Geniet ervan! Vele fietsgroeten vanuit Mallorca, Patrick Van Gansen