Honger naar het Vlaamse voorjaar of toch vooral veel dorst?
Met de bij het museum gehuurde retro koersfiets en dito wielertrui uit de jaren ‘70 en ’80, staan we als echte Flandriens ‘zot van de goesting’ om het eerste gezamenlijke tochtje van het jaar te gaan rijden.
‘Omloop der volkscafés’
De keuze is gevallen op dit 35 km lange parcours langs het fietsknooppuntennetwerk. De in 2024 geopende route langs elf bruine kroegen, praatcafés en brasserieën staat garant voor warme gastvrijheid in een authentiek interieur. Deze cafés vormen elk het kloppend hart van hun (dorps- of wijk-)gemeenschap. Aan de toog zit er ongetwijfeld ook voldoende koerskennis voor een discussie tussen ‘pot en pint’ over de favorieten voor de komende Vlaamse kasseiklassiekers. En zorgen over de bevoorrading onderweg hebben we op deze route sowieso niet.
Wielergeschiedenis in beeld
Voor het vertrek bekijken we nog even het beeld van Jempi Monsere naast de ingang van met museum en de Street art in de museumtuin met o.a. portretten van Lotte Kopecky, Freddy Maertens en Rik Van Looy. Maar dan wordt het op deze frisse morgen toch echt tijd om het lichaam wat op te gaan warmen. Het eerste deel van het parcours is een lus door de wijk Krottegem waar Jempi Monseré woonde. Daarbij rijden we ook langs de uit 1821 daterende brouwerij Rodenbach. Hier maken ze hét vloeibare erfgoed van de stad.
Gelukkig bestaan er nog typische volkscafés
Het aantal cafés neemt tegenwoordig in snel tempo af. Daarom is het leuk om nog te kunnen proeven van de typische Vlaamse cafécultuur. Café Sanseveria vlakbij de haven in Roeselare is zo’n volkscafé. Het doet haar naam alle eer aan met de gelijknamige planten die er in de vensterbank staan. Een snelle blik door het raam toont de kenmerkende plastieken rood-wit geblokte kleedjes op de tafels en oude foto’s aan de muur. Hier draait het om de beleving. Met een retrofiets voor de gevel doet alles denken aan vroegere tijden.
Even een kijkje op de piste
Even voorbij het Kerkplein in Rumbeke in de buurt van café Torentje, dat ook zijn naam niet heeft gestolen, leidt een routebord ons naar de wielerpiste Defraeye-Secu. Deze velodroom werd in 1918 aangelegd achter het toenmalige Café des Sport van wielrenner Odiel Defraeye, die in 1912 als eerste Belg de Ronde van Frankrijk won. Patrick Sercu maakte er als nieuweling in 1960 zijn debuut en leerde er het vak van pistier. De huidige, in 2011 aangelegde, piste heeft dezelfde afmetingen als de houten baan in het Gentse Kuipke. Het is zeker de moeite waard om er een bezoek te brengen, wat overigens enkel mogelijk is met een gids.
Hoera, een kasseiklim!
De temperatuur stijgt waardoor de nevel langzaam verdampt op het moment dat we de stad uit rijden. Dat levert mooie plaatjes op. Muze’um L aan de Bergstraat in Zilverberg is prachtig geïntegreerd in het glooiende landschap. Het moderne gebouw ligt op de Lichtmeridiaan wat zorgt voor een prachtig spel met het licht. Hier vinden we, dichtbij het hoogste punt van Roeselare, de enige (kassei)klim op onze route – 300 m aan gemiddeld 2,7 %. Even testen hoe goed de benen al zijn aan het begin van het fietsseizoen. Voor een dorstlessertje na deze inspanning is de Zilverbergstatie – vroeger stopte in het dorp immers de trein – een prima plek. De gezelligheid aan de toog zorgt ervoor dat we wel even blijven ‘plakken’.
Verder over landelijke wegen
Via Beitem en Koekuithoek komen we in De Ruiter. Tijd voor de bevoorrading. We stappen af bij Café d’ Oude Glorie. Hier staat nog ‘schelle van de zeuge’ of een ‘stuute met kop’ op de kaart. Je proeft letterlijk en figuurlijk de sfeer uit die goede oude tijd. Of dat zo goed is voor onze benen is de vraag maar we voelen ons vandaag echte Flandriens uit de oude doos. De boerenzonen uit deze regio die gingen koersen kregen het thuis zeker ook voorgeschoteld.
Roeselaarse koersverhalen
Maar we mogen de wielerstad Roeselare uiteraard niet verlaten zonder ook van de plaatselijke wielergeschiedenis te hebben geproefd. Met nog eens 35 km van de Jempi Monsere- en de Wielerheldenroute hebben ‘de Dappere, en nu vooral Dorstige, Trappers’ er een mooie fietsdag van gemaakt. We sluiten daarom af met een gesmaakt bezoek aan de nieuwe belevingsbrasserie ‘Het Foederhuis’ van brouwerij Rodenbach. Met 70 km op de teller en een gepersonaliseerde fles vloeibaar Roeselaars erfgoed gaan we voldaan huiswaarts.
Tekst en Bild: Rens Klaasse
